Overdag gidst hij leerlingen door ethische dilemma’s, ’s avonds laat hij Gent dansen en tussendoor kleedt hij de stad met het kledingmerk Negenduust. Thomas Beyls, alias dj Latomski, geeft niet-confessionele zedenleer in het Koninklijk Atheneum in Gentbrugge, de school waar hij ooit zelf leerling was.

Bert Goossens

Je staat al meer dan tien jaar voor de klas als leerkracht niet-confessionele zedenleer. Was je zelf een goede leerling?

Nee, absoluut niet (lacht).  Mijn tienertijd was niet mijn beste periode. Ik ging vooral naar school om de leerkrachten het leven zuur te maken. Ik was eerlijk gezegd een beetje een eikeltje. Op mijn zestiende ben ik gestart met een leercontract als elektricien. Daar heb ik ook veel geleerd, vooral van mijn bazen.

Op mijn vierentwintigste haalde ik alsnog mijn diploma secundair onderwijs en begon meteen aan de lerarenopleiding. Vanaf het begin wist ik dat ik zedenleer wilde geven. Die existentiële vragen – ook de Godsvraag – vond ik altijd bijzonder boeiend.

Vanwaar die motivatie om toch dat diploma te halen?

Ik kom uit een goed nest. Mijn vader is professor en kunstenaar, een bijzonder intelligente man. Mijn familie is mij blijven steunen. Ik had zelf ook sterk het gevoel dat ik meer in mijn mars had. De jobs die ik deed – in de fabriek, of aan de kassa in de GB van Gentbrugge – lagen me niet. Ik ben een hyperkineet, ik moet kunnen schakelen tussen verschillende dingen. In de lerarenopleiding bloeide ik open. Plots was ik wél een goede student. Motivatie maakt echt het verschil.

Je draait al meer dan 20 jaar mee in de Gentse muziekscene. Waar is je passie ontstaan?

Mijn moeder leidde jarenlang Grabbelpas, een stadsdienst die kinderen opvangt en activiteiten aanbiedt. Op mijn twaalfde volgde ik daar een DJ-workshop. Ik was meteen verkocht. Toen ik op mijn zeventiende met leercontract werkte, verdiende ik 7000 Belgische frank (ongeveer 170 euro) per maand. Weinig, maar genoeg om mijn eerste platendraaiers te kopen. Zo begon ik als techno-dj. Later sloot ik me aan bij Rauw en Onbesproken, een Gents hiphopcollectief, en groeide ik als live-dj.

Hoe verliep dat muzikale parcours?

In 2010 wonnen we met Rauw en Onbesproken De Beloften, een muziekwedstrijd voor beginnende artiesten in Gent. Kort daarna scoorde Fatih een hit met het nummer 9000. We traden veel op: in het voorprogramma van Wu-Tang Clan, samen met De Jeugd van Tegenwoordig en Gers Pardoel … Nadien speelde ik ook bij Uberdope, waarmee we zelfs in de Melkweg in Amsterdam optraden.

Het was een drukke periode, want intussen volgde ik de lerarenopleiding. Ik herinner me nog hoe ik van Rock voor Specials in Evergem moest racen naar de Hogeschool om mijn eindwerk te presenteren.