Met het overlijden van Laurent Blonden verliest de vrijzinnig humanistische gemeenschap een van haar meest toegewijde en invloedrijke figuren. Als ere-inspecteur-adviseur, ‘crisismanager’ en levensgenieter uit Limburg, heeft Laurent gedurende meer dan een halve eeuw de georganiseerde vrijzinnigheid in België mede vormgegeven.
Geboren in een gemengd gezin—vrijzinnig aan de ene kant, katholiek aan de andere—leerde Laurent al vroeg de waarde van eenheid in verscheidenheid. Na de vroege dood van zijn vader in 1946, groeide hij op met een gevoel van gedeelde verantwoordelijkheid binnen het gezin. Zijn scholing aan het Koninklijk Atheneum in Tongeren, vanaf 1948, vond plaats in een sfeer van tolerantie die zijn latere overtuigingen zou versterken.
De schoolstrijd van de jaren 1950 was een bepalend moment in Laurents leven. De confrontatie tussen het katholieke Vlaanderen en de opkomende vrijzinnig humanistische beweging deed hem anders kijken naar politiek, religie en ethiek. Deze periode markeerde het begin van zijn levenslange inzet voor het vrijzinnig humanisme.
Aanvankelijk koos Laurent voor een carrière in de journalistiek, maar zijn achtergrond in een onderwijsfamilie bracht hem ertoe regent te worden. Als leerkracht aan de rijksnormaalschool in Tongeren gaf hij zowel geschiedenis als niet-confessionele zedenleer (NCZ). Zijn passie voor NCZ groeide, en hij besloot zich volledig toe te leggen op dit vak. In 1986 werd hij inspecteur NCZ in het lager onderwijs, een functie die hij bekleedde tot zijn pensionering in 2008.
Laurents engagement beperkte zich niet tot het onderwijs. Hij was actief lid van diverse vrijzinnige organisaties, waaronder het Willemsfonds, het Humanistisch Verbond en de Humanistische Jongeren. De feesten voor de vrijzinnige jeugd lagen hem bijzonder na aan het hart. Daarnaast was hij ook nog actief binnen de Open VLD.
Na zijn pensionering bleef hij zich onvermoeid inzetten voor de vrijzinnigheid, gedreven door zijn rotsvaste idealen en zijn geloof in de kracht van het vrije denken. Hij was onder andere actief bij IMD Limburg, de Stichting voor Morele Bijstand (Ik wil praten) en Fakkeltjes vzw.
Laurent Blonden was meer dan een optelsom van zijn functies en titels. Steeds galant in de omgang, maar nooit terughoudend om zijn principes te verdedigen. Hij legde de lat steeds hoog, maar durfde mensen ook vertrouwen geven.
Zijn nalatenschap leeft voort in de talloze mensen die hij heeft beïnvloed en in de vrijzinnig humanistische waarden die hij zo hartstochtelijk verdedigde.
We nemen afscheid van Laurent met diepe dankbaarheid voor zijn levenslange inzet, met het voornemen zijn idealen levend te houden.
Lees het interview met Laurent Blonden (2021) in het demens.nu/ Magazine