“Ik kan geen wereld accepteren waarin een kind om hulp roept en niemand komt. Die pijn, dat falen, is van ons allemaal.” De gruwel die zich in Gaza voltrekt, bracht de Tunesische filmmaker Kaouther Ben Hania ertoe om een film te maken die niet loslaat: The Voice of Hind Rajab. Volgende week in de zalen, vandaag is Kaouther Ben Hania onze Mens van de Week.
Joke Goovaerts
Geboren in 1977 in Tunesië, ontwikkelde Kaouther Ben Hania al vroeg een passie voor kunst en film. Ze studeerde regie aan de Tunesische Nationale Film- en Televisieschool en behaalde een master in Parijs. Ben Hania snijdt controversiële thema’s aan: vrouwenonderdrukking, ongelijkheid, vrijheid en mensenrechten. Ze onderzoekt in haar films de spanningsvelden tussen religie en staat, empathie en stereotypering, vrijheid en onderdrukking. In documentaires als Les Imams vont à l’école bevraagt ze de rol van religieuze autoriteiten binnen seculiere samenlevingen. Na de Arabische Lente gebruikt ze de film als een bevrijdend medium.
Haar stijl is een mix van documentaire en fictie. Ze geeft complexe personages ruimte om zelf te spreken, vermijdt zwart-witdenken en kiest voor zachte, menselijke verhalen over radicalisering, migratie en herinnering. Voor haar is cinema “een schrijfwijze met beelden”: een instrument voor dialoog, systeemkritiek en reflectie. Kaouther Ben Hania verovert vandaag de harten van miljoenen kijkers met de verfilming van het verhaal van Hind Rajab. “Toen ik haar stem hoorde, voelde het alsof ze mij vroeg om haar te helpen: ‘Save me, save me.’ Voor mij is ze een Anne Frank van onze tijd. Net zoals mensen de naam Anne Frank kennen, zouden ze ook de naam Hind Rajab moeten kennen.”
Het verhaal van The Voice of Hind Rajab begint op 29 januari 2024. Vrijwilligers van de Palestijnse Rode Halve Maan ontvangen een paniekerige noodoproep van de zesjarige Hind Rajab, die samen met haar familie vastzit in een auto tijdens de Israëlische invasie van Gaza. Het gesprek eindigt in geweervuur. Die dag ontvluchten Hind, haar oom, tante, neven en nichten Gaza-stad op bevel van het Israëlische leger. Onderweg stuiten ze op Israëlische tanks die het vuur openen. Layan Hamada, Hinds 15-jarige nicht, slaagt erin contact te leggen met de hulpdiensten, maar het telefoongesprek wordt abrupt onderbroken door schoten en geschreeuw. Later belt de Rode Halve Maan opnieuw. Hind is dan de enige overlevende in de auto. In de audio-opnames is te horen hoe ze zich urenlang angstig schuilhoudt, terwijl hulpverleners haar proberen te kalmeren. Die opnames vormen het hart van de film.
De reddingswerkers die haar komen zoeken, verdwijnen eveneens. Uiteindelijk worden ze, net als Hind en haar familie, dood teruggevonden. De auto is doorzeefd met 335 kogels. The Voice of Hind Rajab is geen klassieke documentaire, maar verweeft echte audio met fictieve reconstructie. De stem van Hind, breekbaar, echt — klinkt door de film heen. Kort voor haar dood. Het maakt de tragiek ondraaglijk tastbaar.
De film ging op 3 september 2025 in première op het Filmfestival van Venetië, waar hij een staande ovatie van 23 minuten kreeg en acht prijzen won, waaronder de Zilveren Leeuw. Ook Film Fest Gent bekroonde de film met de Grand Prix. De jury schreef: “Sommige verhalen worden het zwijgen opgelegd. Deze film creëert ruimte voor een stem om gehoord te worden. De stem van een klein meisje. Een zachte stem die uitgroeit tot een luide kreet om menselijkheid. Deze film is een daad van verzet die een herinnering bewaart. Een herinnering die nooit vergeten mag worden.”
Kaouther Ben Hania monteerde Hind Rajabs stem in haar film, niet als effect, maar als ethisch statement: “Ze herinnert ons eraan dat we de kinderen in Gaza nog altijd in de steek laten.”
Wil je iemand nomineren die de titel Mens van de Week verdient? Stuur dan een mailtje naar communicatie@deMens.nu
Ontdek hier de andere Mensen van de Week