Erfan Soltani, een 26-jarige Iraniër, kwam de voorbije dagen wereldwijd in het nieuws nadat mensenrechtenorganisaties meldden dat hij met ongeziene snelheid ter dood dreigt te worden veroordeeld na zijn arrestatie tijdens de recente protesten in Iran. Hij staat symbool voor de harde repressie waarmee het Iraanse regime elke vorm van burgerlijk verzet probeert te breken. Omdat hij samen met miljoenen andere Iraniërs opkomt voor vrijheid, is Erfan Soltani Mens van de Week.

Soltani werd op 8 januari gearresteerd tijdens een manifestatie in zijn thuisstad Karaj, ten westen van Teheran. Volgens mensenrechtenorganisaties is hij mogelijk de eerste in een lange reeks demonstranten die geëxecuteerd zal worden, een strategie die lijkt bedoeld om een maximaal afschrikeffect te creëren onder de bevolking. Sinds zijn arrestatie heeft zijn familie geen enkel contact meer met hem gehad. Amnesty International en Iran Human Rights (IHRNGO) melden dat de autoriteiten zijn familie hebben meegedeeld dat hij ter dood is veroordeeld en zal worden geëxecuteerd.

Mensenrechtenorganisaties vrezen dat er nog veel meer gevallen zijn zoals dat van Erfan, maar dat ze door de internetblack-out in Iran onzichtbaar blijven. De dodentol staat volgens ngo Human Rights Activists News Agency op 2.615. Meer dan 18.470 burgers zouden gearresteerd zijn. Deze cijfers tonen de omvang van de crisis, maar ook hoe moeilijk het is om betrouwbare informatie te verkrijgen in een land waar communicatie doelbewust wordt afgesloten.

Iraanse staatsmedia spreken intussen over versnelde juridische procedures tegen “relschoppers” en “terroristen”. De organisatie Hengaw, die de mensenrechtensituatie in Iran nauw opvolgt, bevestigt dat Soltani werd opgepakt in het kader van de protesten, al blijft onduidelijk of hij zelf actief deelnam. Wat wel vaststaat, is dat hij geen toegang kreeg tot een advocaat en zonder een eerlijk proces werd veroordeeld. Een flagrante schending van het recht op verdediging en een illustratie van de systematische onderdrukking van fundamentele vrijheden in Iran.

Erfan Soltani is een kledingverkoper, geen activist. Volgens zijn familie verzette hij zich wel tegen het regime, maar altijd op vreedzame wijze. “Hij heeft altijd gewild dat mensen op zijn minst vrij zouden zijn, het meest fundamentele aspect van het leven,” zegt zijn nicht Somayeh. “Erfan is nog nooit overgegaan tot geweld. Het regime verzint beschuldigingen om jonge mensen te kunnen executeren.”

Toch is Erfan Soltani meer dan een slachtoffer van staatsgeweld. Hij is uitgegroeid tot een symbool van menselijke waardigheid: een gewone jonge man die, zonder dat te zoeken, in de frontlinie belandde van een strijd die groter is dan hijzelf. Zijn verhaal herinnert ons eraan hoe kwetsbaar vrijheid is, en hoe noodzakelijk het blijft dat de wereld blijft kijken, spreken en solidair zijn. Niet omdat hij een held wilde zijn, maar omdat zijn lot ons dwingt op te komen voor rechtvaardigheid, menselijkheid en de waarde van elke individuele stem.