In een nieuwe, aangrijpende aflevering van De inzichten ontvangt Nic Balthazar schrijfster Lara Taveirne voor een openhartig en helder gesprek over o.m. liefde, het verlies van haar broer, de troost van boeken, jaloezie en de kracht van een gesprek.

Lara Taveirne won met haar eerste boek De Kinderen van Calais de debuutprijs op de boekenbeurs. Meer dan tien jaar later, november 2025,  verschijnt er een nieuwe versie: Meisjes van krijt. In 2024 bracht ze Wolf uit, het waargebeurde verhaal over haar vermiste broer die dood werd teruggevonden in een bos in het hoge Noorden van Zweden. Het is een machtig mooie en aangrijpende roman die ook terecht een groot succes werd, en talloze lezers midscheeps in het hart raakte.

In De inzichten vertelt Lara over haar jongste broer, een nakomertje in het gezin, die zes maanden vermist was. Die periode noemt ze “gruwelijk, onthutsend, verwarrend.” Uiteindelijk kwam het telefoontje: zijn lichaam was teruggevonden in de bossen van Lapland, met zijn dagboek bij zich. Daarin beschreef hij zijn laatste dagen, een doelbewuste reis naar zijn dood. “Toen zijn we allemaal samengekomen in het ouderlijk huis,” zegt Lara, “en dat was een krater.”

Naast dit persoonlijke verhaal deelt Lara ook haar blik op de mensen die we vluchtig ontmoeten, de onbekenden die onze dag of zelfs ons leven een onverwachte wending geven. Zoals de jongen aan de kassa van een klein supermarktje, die haar vroeg wat ze ging eten. “Vanavond mag ik naar mijn mama,” zei hij, “en ik hoop dat het spaghetti zal zijn.” Een klein moment, maar vol menselijkheid.

Ook over liefdesverdriet en jaloezie spreekt Lara met ontwapenende eerlijkheid. De goedbedoelde clichés, “de tijd heelt alle wonden”, “de ware komt nog wel”, konden haar pijn niet verzachten. Wat wel hielp, was de troost van boeken. “Soms is dat maar in een zin, soms in een groot verhaal, soms in een beeld dat je iets tegenkomt waarin je voelt: ik ben toch een mens onder de mensen.