Nadat hij tijdens een terreuraanslag op Bondi Beach in Sydney op heroïsche wijze een schutter wist te overmeesteren, wordt Ahmed al-Ahmed (43) wereldwijd als een held geprezen. Door zijn ingrijpen redde hij mogelijk tientallen levens. Wat begon als een vreedzame viering van Chanoeka, eindigde in chaos, angst en geweld. Maar ook in een uitzonderlijk moment van moed en menselijkheid. Daarom is Ahmed al-Ahmed de Mens van de Week.

Het is zondag 14 december 2025. Op Bondi Beach hebben zich duizenden mensen verzameld om Chanoeka te vieren, het Joodse lichtfeest. Families zingen, kinderen spelen in het zand, kaarsen worden aangestoken. Dan klinken er schoten. Twee gewapende mannen openen het vuur op de menigte. Paniek breekt uit. Mensen rennen, schreeuwen, zoeken dekking. Ahmed al-Ahmed, een 43-jarige fruitverkoper uit de buitenwijk Sutherland, verschuilt zich achter een auto. Hij ziet hoe mensen neervallen. Volgens zijn familie voelt hij op dat moment ‘gewetensnood’. Wegkijken is geen optie. Wanneer een van de schutters even de andere kant op kijkt, neemt Ahmed een beslissing die zijn leven voorgoed zal veranderen. Hij komt overeind en stormt naar de schutter. In een worsteling weet hij de man te ontwapenen. Daarbij raakt Ahmed zelf gewond. Zijn daad duurt slechts seconden, maar de gevolgen zijn immens: mogelijk zijn tientallen levens gespaard.

Ahmed al-Ahmed emigreerde in 2006 vanuit Syrië naar Australië, op de vlucht voor geweld en onzekerheid. Hij bouwde er een nieuw bestaan op, werd vader van twee kinderen en staat in zijn omgeving bekend als een rustige, bescheiden man. Dat juist hij, een migrant en gewone burger, in een moment van extreme dreiging het verschil maakt, raakt een gevoelige snaar. Premier Anthony Albanese noemde zijn optreden heldhaftig. Wereldwijd wordt Ahmeds daad gezien als een krachtig symbool van burgerlijke solidariteit. In korte tijd werd meer dan 1,2 miljoen Australische dollar ingezameld om zijn medische kosten te dekken. Hij moet meerdere operaties ondergaan om te herstellen van zijn verwondingen.

Slachtoffers en daders

De aanslag eiste een zware tol: minstens 16 doden en meer dan 40 gewonden, onder wie twee politieagenten en een kind. De slachtoffers waren tussen de 10 en 87 jaar oud. De daders waren een 50-jarige vader en zijn 24-jarige zoon. De vader werd door de politie gedood, de zoon ligt zwaargewond in het ziekenhuis. De politie heeft de vader inmiddels geïdentificeerd als Sajid Akram (50). Zijn 24-jarige zoon is door Australische media geïdentificeerd als Naveed Akram. De autoriteiten bestempelen de aanval als een antisemitische terreurdaad, gericht tegen de Joodse gemeenschap op de eerste dag van Chanoeka.

Niet de enige

Nieuwe beelden en getuigenissen maken duidelijk dat Ahmed niet de enige was die probeerde in te grijpen. Het echtpaar Boris en Sofia Gurman, beiden in de zestig, probeerden eveneens een van de schutters te ontwapenen. Maar zij betaalden daarvoor de hoogste prijs: beiden werden doodgeschoten. Volgens de Sydney Morning Herald waren zij tot de eerste slachtoffers van de aanslag. Premier Albanese noemde hen ‘Australische helden’. Ook zakenman Reuven Morrison, die als tiener in de jaren zeventig vanuit de voormalige Sovjet-Unie naar Australië emigreerde, probeerde de terroristen tegen te houden door stenen te gooien. Ook hij werd doodgeschoten.

Licht in de duisternis

Chanoeka is het feest van licht en hoop. Acht dagen lang wordt elke avond een extra kaars aangestoken, als herinnering aan veerkracht in tijden van onderdrukking. Dat juist dit feest op Bondi Beach werd getroffen door geweld, geeft de aanslag een extra schrijnende lading. Toch blijft, te midden van rouw en verontwaardiging, een ander beeld overeind: dat van gewone burgers die in een moment van uiterste dreiging kozen voor bescherming van anderen. Op een strand dat symbool staat voor vrijheid en ontspanning, lieten zij zien wat burgerlijke moed betekent.

Ahmed al-Ahmed trad die dag niet naar voren als soldaat of politicus, maar als fruitverkoper, vader en migrant. Zijn daad was geen berekende strategie, maar een instinctieve sprong naar menselijkheid. Zijn lichaam draagt nu de littekens, maar zijn keuze draagt een bredere betekenis: moed is geen uitzondering. Ze kan oplichten in ieder mens, precies op het moment dat het donker wordt.

De daad van Ahmed al-Ahmed raakt aan de essentie van samenleven in een pluralistische samenleving. Een Syrische migrant die tijdens een Joods feest in Australië zijn leven riskeert om onbekenden te beschermen: het is een krachtig tegenbeeld van het verdeel-en-heersdenken dat vaak na geweld de kop opsteekt. Pluralisme blijkt hier geen abstract ideaal of politieke slogan, maar een dagelijkse praktijk, zichtbaar in momenten waarop mensen elkaar niet als ‘de ander’, maar als medemens zien.