Op zondag 17 mei vindt in Brussel een nieuwe nationale manifestatie plaats uit solidariteit met de Palestijnen. Terwijl duizenden mensen de straat op gaan om te protesteren tegen het aanhoudende geweld in Gaza, klinkt de stem van Bisan Owda (28) al maanden als een moreel kompas in datzelfde conflict. Omdat zij, als jonge Palestijnse journaliste en humanitaire stem van verzet, met niets meer dan een camera en onwrikbare moed de menselijke werkelijkheid van Gaza dagelijks zichtbaar houdt, is zij onze Mens van de Week.

De wereld kijkt via schermen naar oorlog, vernietiging en menselijke tragedie, maar slechts zelden slagen mensen erin om achter de cijfers en nieuwsberichten opnieuw gezichten zichtbaar te maken. Bisan Owda is zo iemand. De Palestijnse journaliste, filmmaker en activiste uit Gaza groeide de voorbije jaren uit tot een van de meest herkenbare stemmen van haar generatie. Niet omdat ze toegang had tot grote studio’s of internationale redacties, maar omdat ze met een smartphone, een internetverbinding en een enorme vastberadenheid bleef vertellen wat er rondom haar gebeurde. Zij toont namen, stemmen en emoties. Ze herinnert kijkers eraan dat achter elk nieuwsbericht gezinnen, kinderen, vrienden en dromen schuilgaan.

Van filmstudent tot hakawati

Bisan Owda groeide op in Beit Hanoun en studeerde film en audiovisuele media. Nog voor de escalatie van het geweld in 2023 werkte ze als documentairemaker en sociaal geëngageerde journalist. Ze maakte reportages over jongeren, vrouwenrechten, het dagelijkse leven onder de blokkade en de culturele identiteit van Palestina. Haar werk draaide niet alleen rond conflict, maar vooral rond menselijkheid: hoe mensen proberen te leven, lief te hebben, te studeren en te dromen in omstandigheden die voortdurend onder druk staan.

Daarnaast creëerde ze de serie Hakawatya, waarin ze de eeuwenoude Arabische traditie van de hakawati, de verhalenverteller, nieuw leven inblies. Voor Owda is storytelling een vorm van culturele bewaring, een manier om identiteit te beschermen tegen uitwissing.

De oorlog die haar stem wereldwijd hoorbaar maakte

Toen de oorlog in Gaza in alle hevigheid uitbrak, veranderde haar rol abrupt. Plots werd ze niet alleen documentairemaker, maar ook ooggetuige van een historische catastrofe. Terwijl internationale journalisten geen toegang kregen tot Gaza en communicatie vaak onmogelijk werd, bleef Bisan filmen. Vanuit schuilplaatsen, kapotgebombardeerde straten en vluchtelingenkampen richtte ze haar camera op zichzelf en op de mensen rondom haar.

Haar video’s beginnen vaak op dezelfde manier: “Hi, this is Bisan from Gaza and I’m still alive.” Die eenvoudige zin werd wereldwijd herkenbaar, een mantra van overleving, maar ook een aanklacht.

De oorlog heeft, zoals voor alle Gazanen, een enorme impact op haar leven. Haar ouderlijk huis en kantoor werden gebombardeerd. Ze leefde maandenlang in een tent bij het Al‑Shifa‑ziekenhuis, tussen tienduizenden andere ontheemden. Na vijftien maanden oorlog keerde ze in januari 2025 terug naar het noorden van Gaza, waar ze enkel de ruïnes van haar huis aantrof. Toch bleef ze filmen. Blijven vertellen is haar vorm van verzet.

Een nieuwe vorm van journalistiek

Bisan Owda probeert niet om neutraal of afstandelijk te klinken. Ze spreekt vanuit ervaring. Ze toont angst, uitputting, verdriet en woede, maar ook solidariteit, humor en veerkracht. Daardoor voelen haar reportages voor veel mensen directer en menselijker dan traditionele oorlogsverslaggeving.

Owda behoort tot een generatie journalisten die niet wachten tot een groot netwerk hun verhaal oppikt. Ze publiceren zelf, rechtstreeks naar miljoenen kijkers. Dat maakt hun werk kwetsbaar voor desinformatie, maar tegelijk krachtig en onmiddellijk. Voor veel mensen wereldwijd vormden haar video’s een van de weinige directe vensters op het dagelijkse leven in Gaza.

Voor haar documentaire serie It’s Bisan from Gaza and I’m Still Alive, geproduceerd in samenwerking met AJ+, won ze zowel een Peabody Award als een News & Documentary Emmy Award. In 2024 werd ze door de Financial Times uitgeroepen tot een van de 25 meest invloedrijke vrouwen ter wereld.