Ook het huisvandeMens draagt bij aan zelfzorg. Loopt het leven even niet zoals gehoopt en heb je er behoefte aan om te praten? Worstel je met jezelf? Heb je vragen rond zingeving of over het recht op zelfbeschikking? Over rouw en verlies? In het huisvandeMens kan je op verhaal komen. Een vrijzinnig humanistische consulent luistert met warmte en respect. Een getuigenis.
Linde Waeyaert
Voor me zit Inge, een 57-jarige vrouw die momenteel met een burn-out thuiszit. Haar leven heeft altijd in het teken van zorg gestaan: zorgen voor haar man, haar drie kinderen en haar hulpbehoevende moeder. Nu haar kinderen volwassen zijn, blijft ze zorgen – voor de kleinkinderen en vooral voor haar jongste dochter die haar draai in het leven maar niet lijkt te vinden.
Ook in haar werk was zorg een constante. Enkele jaren geleden verloor ze onverwachts haar baan. Wat volgde, was een zoektocht naar een nieuwe job, gekenmerkt door de angst om er geen te vinden. Uiteindelijk vond ze een baan in de zorg, maar de druk werd haar te veel. Ze brak. Het idee dat een van de kleinkinderen ziek zou zijn en haar gevraagd zou worden om erop te passen, gaf haar stress. Ze raakte gespannen van berichten van haar jongste dochter, bang dat ze weer nodig zou zijn. Ook de bezoeken aan haar moeder gaven haar stress, uit angst om met huishoudelijke of administratieve taken belast te worden. Het zorgen voor anderen was Inge te veel geworden.
Samen gingen we op zoek naar de oorzaak van haar stress en naar wat die jarenlange zorg met haar had gedaan. Ze had zichzelf altijd op de tweede plaats gezet, geen tijd voor zichzelf genomen en de gedachte ‘ik moet nog …’ was altijd aanwezig. Het was een zoektocht naar wie ze werkelijk was en is. Ze ontdekte dat ze nooit echt had ervaren wat het was om een passie te hebben. Het gevoel ‘geleefd te worden’ kwam naar voren.
Nu zoeken we, stukje bij beetje, naar wat haar rust, vreugde en inspiratie kan brengen. Wat is belangrijk voor haar? Het is een reis van herontdekking, van leren leven zonder altijd ten dienste van anderen te staan.
Inge is niet de enige cliënt die naar het huisvandeMens komt, bij wie zelfzorg een belangrijk thema is. Bij vrijzinnig humanistische begeleiding bieden we als consulenten de tijd en ruimte aan cliënten om stil te staan en te ontdekken wat er onder gevoelens van stress, gejaagdheid, teleurstelling en dergelijke ligt. Inge vindt in de gesprekken een rust die ze niet kende. Het ‘moeten’ stopt even. Ze mag praten over wat haar bezighoudt en kan zoeken naar wat voor haar betekenisvol is. Voor Inge is het een van de eerste keren dat ze zich gehoord voelt en het gevoel heeft er te mogen zijn zonder een zorgrol te moeten opnemen.
In het werk in een huisvandeMens staat zingeving centraal en gaan we op zoek naar wat voor een persoon écht zinvol is. Voor Inge betekent dat stap voor stap leren leven voor zichzelf, waarbij het zorgen een minder allesoverheersende plek inneemt. Soms is zelfzorg het stellen van grenzen, soms is het stilstaan en kijken naar wie je werkelijk bent. En altijd is het van groot belang iemand te zien zoals die is, van mens tot mens. Toegeven dat het niet meer gaat en vragen om een gesprek is op zich al een belangrijke stap in de richting van zelfzorg.
Heb je zelf nood aan een gesprek, dan is er altijd een huisvandeMens in je buurt.
Je kan er terecht voor gesprekken over levensvragen, zingeving en zelfbeschikking, voor vrijzinnig humanistische plechtigheden, gemeenschapsvormende activiteiten en vrijwilligerswerk.
Je vindt er ook informatie over waardig levenseinde en wilsverklaringen, levensbeschouwelijke onderwerpen, lentefeesten en feesten vrijzinnige jeugd, en de waarden van het vrijzinnig humanisme.
Lees hier andere artikels over zelfzorg.