Nic Balthazar gaat voor De inzichten in gesprek met Elisabeth Lucie Baeten. Als “Katrien van Politiek PR” of “Julie van Showbizz PR” veroverde ze eerst Instagram en daarna heel Vlaanderen met haar scherpzinnige, ironische filmpjes. Maar achter deze prinses van de politieke satire schuilt veel meer dan een online fenomeen. Baeten is scenarist, columnist, actrice, auteur van twee sprookjesboeken en bracht recent haar eerste, sterk autobiografische non-fictieroman Er is niks uit.

Ondanks aanzienlijke persoonlijke uitdagingen, waaronder chronische gezondheidsproblemen, bouwde ze een platform uit van bijna 300.000 volgers, waarmee ze een opmerkelijke impact heeft op het publieke debat in Vlaanderen.

Haar boek Er is niks opent bij het besef dat ze therapie nodig had, na een periode van verlies en vluchten. Ze realiseerde zich dat veel in haar leven draait om afscheid dat nooit helemaal verwerkt werd, beginnend bij de dood van haar nichtje, met wie ze een hechte band had. Die vroege confrontatie met eindigheid bracht angsten met zich mee die jarenlang bleven nazinderen. Samen met Nic gaat ze haar inzichten één voor één langs: hoe kijkt zij naar het leven, en welke lessen haalt ze eruit?

Voor Baeten is humor geen trucje maar een natuurlijke manier van spreken en verbinden. Ze gebruikt het niet om grappig te willen zijn, maar omdat het haar moedertaal is: in bijna elk gesprek wordt gelachen. Humor maakt moeilijke thema’s lichter, saaie onderwerpen verteerbaar en complexe emoties toegankelijk. Maar midden 2024 voelde ze dat humor soms tekortschiet. Sommige gebeurtenissen zoals genocide, massaal menselijk leed, laten zich niet relativeren. Ze voelde woede, verdriet en vooral een knagende vraag: hoe trek ik hier aandacht voor, als politici het niet doen? Ze had een platform, en dat bracht verantwoordelijkheid met zich mee.

Toen de jaarlijkse awardshows eraan kwamen, wist ze dat ze dat podium niet kon gebruiken om enkel “de Queen uit te hangen”. Het jaar ervoor had een groene jurk haar al op de voorpagina’s gebracht; dit keer wilde ze die zichtbaarheid inzetten voor iets dat ertoe deed. Ze liet een prinsessenjurk maken uit Palestijnse keffiyeh-stof, een beeld en een statement dat viraal ging en een inzamelactie voor Oxfam in Gaza mee op gang trok. De actie bracht uiteindelijk 200.000 euro op. Politici noemden haar daarop een “aandachtstrekker”, een woord dat ze als meisje had geleerd te vrezen. Maar dit keer kantelde het: ja, dacht ze, dat is precies wat ik wilde zijn, iemand die aandacht trekt naar wat belangrijk is. In een wereld waar iedereen om aandacht vraagt, van bedrijven tot politici, wil zij die blik richten op iets dat groter is dan zichzelf.

Ook haar fysieke en mentale gezondheid vormen een belangrijk inzicht. Baeten weet uit ervaring hoe nauw lichaam en geest met elkaar verweven zijn. “Moeilijk” is eigenlijk een understatement, zegt ze: als je lichaam niet meewil, wordt het bijna onmogelijk om rustig, vrolijk of evenwichtig te blijven. Achter haar glimlach en sprankelende publieke verschijning schuilt al twintig jaar dagelijkse pijn. Op haar vijftiende begonnen de klachten. Pas veel later kreeg ze de diagnose adenomyose, en nog later besefte ze dat die constante pijnprikkels haar niet alleen uitputten, maar ook stilletjes ongelukkig maakten. De vele operaties die volgden leidden tot een moment waarop haar lichaam en geest tegelijk stopten: er was niks meer. Geen emoties, geen gedachten. Een beschermingsmechanisme dat haar diep schrik aanjoeg. Sinds de operatie is de fysieke pijn eindelijk minder, maar de mentale weerslag vraagt tijd. Een leven lang vechten tegen je lichaam laat sporen na.

Tot slot beseft ze dat niets voor altijd is. Zichtbaarheid kan even snel verdwijnen als ze gekomen is, maar dat verontrust haar niet. Ze had nooit de ambitie om “bekend” te worden; haar enige drijfveer is dingen maken die ertoe doen. Schrijven, vooral. Er is niks herinnerde haar daaraan: stilte, concentratie, iets creëren dat blijft. Ze voelt dat ze op een kantelpunt staat, in beweging naar iets nieuws. En precies daarin schuilt de schoonheid van dit inzicht: niets is voor altijd, maar dat betekent ook dat er altijd iets anders kan beginnen.

Hoe kijkt Elisabeth Lucie Baeten naar het leven en welke lessen haalt zij daaruit? Dit zijn haar inzichten:

• Alles is taal.
• Humor is de beste saus.
• Wees maar een aandachtstrekker.
• Zonder een gezond lichaam is een gezonde geest moeilijk te onderhouden.
• Wandelen zou verplicht moeten zijn.
• Latin-muziek lost (bijna) alles op.
  
• Niks is voor altijd.

De inzichten is een reeks diepgaande gesprekken met inspirerende gasten over hun leven en wat hen drijft. Nic Balthazar ontvangt hen op de hoogste verdieping van de Gentse Boekentoren.