Een fotograaf met een bijzonder oog voor mensen geeft ons een blik door de lens. Tibo De Saegher heeft zijn camera altijd bij zich. Hij probeert het leven in deze complexe wereld vast te leggen. “Fotografie helpt mij om mezelf en de wereld beter te begrijpen.”

Tibo De Saegher: “Ongeveer negen jaar geleden zakte ik door mijn knie tijdens het skateboarden en zocht ik noodgedwongen naar een nieuwe hobby. Impulsief kocht ik zo mijn eerste camera en sindsdien heb ik nooit meer omgekeken.

Wie mij kent, weet dat ik altijd een camera bij me heb en dat idee tot vervelens toe verdedig. Naast het feit dat ik het proces zelf leuk vind, helpt fotografie mij om mezelf en de wereld beter te begrijpen. Ik probeer het leven in deze complexe wereld vast te leggen, de simpele momenten van vreugde, de verlammende momenten van verdriet, en alles daartussenin.

Sommige mensen raken geobsedeerd door hoe de wereld zou kunnen zijn, ik ben geobsedeerd door wat ze nu al is.”

Tibo: “Fotografie herinnert mij eraan dat liefde rondom ons altijd te vinden is, als je er maar naar zoekt. Ik kan niet meer inschatten hoe vaak ik die specifieke wandeling in mijn thuisdorp Stekene gedaan heb. Maar ik zag de vissende vader en zijn trotse dochter nog maar twee keer: toen ik de foto maakte en anderhalf jaar later waardoor ik hen de foto kon geven.”

Tibo: “Ik houd van foto’s die meer vragen stellen dan ze beantwoorden. Dit is een perfect voorbeeld. Het beeld speelt zich af tijdens de Gentse feesten, wat op zich genoeg zegt. Hoe de auto daar gekomen is en wat hij daar doet, wist niemand mij te zeggen, ook de meneer niet die ik in het beeld als ‘eigenaar’ gebruikte.”

Tibo: “Ik woonde 7 jaar in Gent en zocht obsessief naar een foto die de sfeer van de stad en haar inwoners omvat. Dit is het dichtst dat ik gekomen ben. Op een zomeravond, na uren rond te lopen zonder één foto te maken, stootte ik op een spontane danscursus tussen de zuilen van campus Aula. Passanten mochten simpelweg aansluiten.”

Tibo: “Ik vermijd normaal gezien toeristische trekpleisters, maar kan niet ontkennen dat ze iconisch zijn voor een reden. Waar de meesten vol verwondering hun fotogalerij volduwen met foto’s van het monument, kon het deze jongeman duidelijk allemaal gestolen worden. Verveling kan overal.”