De Vlaamse regering heeft een akkoord bereikt over de hervorming van de levensbeschouwelijke vakken in het officiële onderwijs. Meer flexibiliteit moet zorgen voor een meer haalbare organisatie van de vakken, maar ook een besparing. De vele leerkrachten niet-confessionele zedenleer hebben nog veel onbeantwoorde vragen. Om hen een hart onder de riem te steken schrijven Raymonda Verdyck en Sylvain Peeters deze open brief.

Beste collega,

Vandaag willen we ons rechtstreeks tot jou richten. Tot jou, die elke week opnieuw een veilige, open ruimte creëert waar jongeren leren nadenken over waarden, vrijheid, verantwoordelijkheid en menselijkheid. Tot jou, die het vak niet-confessionele zedenleer draagt met kennis, zorg en een diep engagement.

De Vlaamse regering heeft een akkoord bereikt over de organisatie van de levensbeschouwelijke vakken. Om een aantal organisatorische problemen op te lossen krijgen scholen meer flexibiliteit en de aanstellingsprocedure voor leerkrachten levensbeschouwing wordt vereenvoudigd. Deze beslissing brengt duidelijkheid over de toekomst van de levensbeschouwelijke vakken, en dat was na maanden van onzekerheid ook nodig. Maar we weten ook dat die duidelijkheid voor jou nog geen zekerheid betekent.

Je voelt het waarschijnlijk zelf: dit akkoord beantwoordt niet alle vragen. Het beschermt niet volledig de positie van wie vandaag, met overtuiging en professionaliteit, niet-confessionele zedenleer geeft. Het laat organisatorische keuzes toe, zoals het bundelen van uren en het loslaten van parallelle organisatie, die kansen bieden, maar ook nieuwe uitdagingen met zich meebrengen.

En we willen daar eerlijk over zijn: je hebt gelijk dat je je vragen stelt. Maar we weten allebei wat er eerst op tafel lag. Dat oorspronkelijke voorstel zou in de praktijk het einde betekend hebben voor niet-confessionele zedenleer. Een 2 uurmodel interlevensbeschouwelijke dialoog was simpelweg niet verenigbaar met het grondwettelijke recht van ouders en leerlingen op een eigen levensbeschouwelijk vak. Dat model is gelukkig van de baan. Maar het feit dat het überhaupt op tafel lag, laat sporen na. Daarom willen we je dit zeggen, zo duidelijk mogelijk: We laten je niet los.

We zullen voor jou blijven opkomen. Voor ons vak, jouw expertise, jouw recht op een duidelijke toekomst. Want terwijl dit akkoord een aantal praktische problemen aanpakt, verandert het niets aan de kern: het levensbeschouwelijk onderwijs staat of valt met de mensen die het geven. Met jouw vakmanschap. Met jouw vermogen om jongeren kritisch te leren denken. Met jouw engagement om hen mens te laten worden, niet alleen leerling.

Daarom moeten we meer doen dan regels aanpassen. We moeten ervoor zorgen dat jij goed en duurzaam kan werken. Dat je tijd hebt voor dialoog en diepgang. Dat je je niet verloren voelt tussen blokuren, schaalvergroting en organisatorische keuzes waar je zelf geen vat op hebt. Het is onze overtuiging dat niet-confessionele zedenleer een onmisbare rol blijft spelen in een diverse, moderne samenleving. En we blijven ons daar met volle overtuiging voor inzetten.

Beste collega, je staat er niet alleen voor. Je verdient waardering, zichtbaarheid en zekerheid. En we beloven je dit: zolang jij met hart en ziel voor leerlingen zorgt, zorgen we ervoor dat jouw stem gehoord blijft.

Met respect, dankbaarheid en verbondenheid,

Raymonda Verdyck, voorzitter deMens.nu

Sylvain Peeters, voorzitter van de Raad voor Inspectie en Kwaliteitszorg Niet-Confessionele Zedenleer