De Poolse regisseur en scenarist Karol Klementewicz is onze Mens van de Week omdat hij met de televisieserie Proud een verhaal vertelt dat in Polen nog altijd op scherp staat: dat van een jonge homoseksuele man wiens leven abrupt verandert wanneer hij onverwacht voor een kind moet zorgen. Wat elders een intiem familiedrama zou zijn, wordt in Polen meteen een maatschappelijk mijnenveld. In een land waar LGBTQ+-personen nog steeds geen kinderen kunnen adopteren en geen gelijke rechten genieten, is zo’n verhaal niet alleen uitzonderlijk, maar ook grensverleggend.

De serie volgt Filip wanneer hij onverwacht de zorg voor zijn nichtje op zich moet nemen. Wat begint als een persoonlijk verhaal over verantwoordelijkheid, groeit uit tot een confrontatie met een samenleving die bepaalt wie wel en niet als familie mag worden erkend. Filip is daarbij geen heilige, geen slachtoffer en geen mascotte van een beweging, maar een mens: complex, kwetsbaar, soms irritant, soms onverantwoordelijk, maar altijd herkenbaar. Precies die vanzelfsprekende menselijkheid maakt Proud zo bijzonder. Daarbij schuift Klementewicz een thema naar voor dat in Polen doorgaans wordt weggeduwd: homoparentaliteit, of ouderschap door ouders van hetzelfde geslacht. Door Filips strijd om voor zijn nichtje te mogen zorgen, legt de reeks de juridische en sociale absurditeiten bloot waarmee homoseksuele mannen worden geconfronteerd. Een advocaat die hem adviseert “een tijdje te stoppen met homoseksueel zijn” is tegelijk grotesk en pijnlijk realistisch.

Toch wil Klementewicz niet provoceren. Hij wil ruimte maken voor een gesprek dat in Polen al te lang wordt vermeden. Hij hoopt dat kijkers zich in Filip herkennen en daardoor anders naar de queergemeenschap gaan kijken. Zoals hij zelf zegt: “Het zou geweldig zijn als Proud dat gesprek aanzwengelt en kan bijdragen aan de vermindering van weerstand tegen homoseksuele mensen in Polen. We zullen er geen revolutie mee ontketenen, maar misschien kunnen we wel iets in gang zetten. Alleen het gesprek met elkaar voeren, dat zou al een heel goed begin zijn.”

Die ambitie voel je doorheen de hele reeks. Proud is geen pamflet en geen politieke slogan, maar een uitnodiging tot dialoog. De serie stelt vragen over gelijkwaardigheid, over adoptie door koppels van hetzelfde geslacht en over wat een familie eigenlijk is wanneer bloedbanden tekortschieten en gekozen familie je overeind houdt. 

Dat Klementewicz daarin slaagt, heeft ook te maken met zijn achtergrond. Al bijna vijftien jaar werkt hij in de Poolse televisie-industrie, van populaire komedies tot grote publieksformats. Bovendien is Proud gedeeltelijk geïnspireerd door persoonlijke observaties, onder meer hoe zijn eigen broer veranderde toen hij vader werd. Daardoor blijft de reeks altijd geworteld in menselijkheid en vervalt ze nooit in simplistische slogans.

De internationale erkenning versterkt die impact. De historische Grand Prix op Séries Mania en de bekroning van hoofdacteur Ignacy Liss dwongen ook in Polen respect af. Buiten Polen wordt Proud vooral gelezen als een ontroerend drama over rouw, verantwoordelijkheid en volwassen worden. Binnen Polen werkt de reeks als een spiegel die de samenleving liever ontwijkt.

Proud staat op HBO Max, elke vrijdag volgt er een nieuwe aflevering.