Omdat zij weigert te zwijgen en onvermoeibaar strijdt voor de vrijlating van haar man, is Vida Mehrannia de Mens van de Week. Exact tien jaar geleden werd Ahmadreza Djalali tijdens een werkbezoek aan Iran gearresteerd. Sindsdien voert zij een consequente en moedige campagne voor zijn vrijlating. Ze blijft zich uitspreken over zijn verslechterende gezondheid en de voortdurende dreiging van de doodstraf, en blijft consequent aandacht vragen voor zijn situatie én voor bredere mensenrechtenschendingen.

Tijdens de Israëlisch-Amerikaanse aanvallen op Iran kon ze hem heel even spreken, en opnieuw werd duidelijk hoe schrijnend de situatie is: gevangenen zitten zonder voedsel en water. Ze leven in angst en totale onzekerheid. In Terzake getuigde Mehrannia gisteren nog hoe zwaar het is om al tien jaar zonder hem te leven. “Hij dacht dat ze hem wilden executeren”, vertelde ze. Haar wanhoop is groot, maar toch blijft ze zich uitspreken.

Mehrannia blijft mobiliseren, zelfs wanneer de internationale aandacht verslapt. Ze blijft menselijkheid eisen, ook wanneer het regime haar man systematisch ontmenselijkt. Haar inzet gaat van diplomatieke oproepen tot publieke acties en internationale bewustwordingscampagnes.

Djalali is specialist in rampengeneeskunde en verbonden aan het Karolinska-instituut in Zweden. Hij was ook gastdocent aan de Vrije Universiteit Brussel. Op 25 april 2016 werd Djalali tijdens een werkbezoek in Iran gearresteerd en opgesloten in de Evin-gevangenis in de hoofdstad Teheran. Hij werd beschuldigd van spionage in opdracht van de Israëlische Mossad. Onder foltering werd hij gedwongen een bekentenis af te leggen, een bekentenis die volgens internationale normen ongeldig is. Na een manifest oneerlijk proces werd hij ter dood veroordeeld, zonder overtuigend bewijs.

De voorbije tien jaar werd zijn executie meermaals aangekondigd. Telkens kwam er internationaal protest: mensen tekenden petities, schreven brieven en voerden actie. Die volgehouden druk heeft mee geholpen om hem in leven te houden.

Tien jaar aandacht heeft hem niet vrijgemaakt, maar wel in leven gehouden. Intussen is zijn gezondheid ernstig aangetast. Het is hoog tijd om een einde te maken aan deze onrechtvaardige opsluiting.

Wat Vida Mehrannia bijzonder maakt, is haar volharding. Ze geeft niet op, ook niet wanneer hoop schaars is. Ze strijdt niet alleen voor haar man, maar ook voor rechtvaardigheid en menselijke waardigheid.