Rouwen doe je niet alleen

De maand november staat in het teken van rouw.

Doodgaan hoort bij het leven. Toch staat de wereld even stil wanneer een dierbare overlijdt of wanneer je zelf met je levenseinde wordt geconfronteerd. Verdriet en gemis vormen immers de keerzijde van graag zien.

Steeds meer mensen geloven niet meer in een hiernamaals of een soort leven na de dood en kiezen daarom voor een vrijzinnig humanistische afscheidsplechtigheid waar de overleden persoon centraal staat.

Zo werden er vorig jaar 738 vrijzinnig humanistische afscheidsplechtigheden in Vlaanderen en Brussel gehouden. Ook herdenkingsplechtigheden, waarbij families samenkomen om hun verdriet met andere families te delen, zijn een succes.

 

 

Ook Jocelyne koos voor zo’n plechtigheid:

“Ik geloof niet in grafstenen of andere memorabilia. Mijn overleden man blijft verder bestaan in mijn hoofd. Ik houd hem in leven door hem steeds te herdenken. Indien ik doodga zal hij, of toch alvast een stukje van hem, samen met mij nogmaals sterven.”

 

 

Consulent

Vrijzinnig humanistische consulenten helpen bij het creëren van afscheidsplechtigheden op maat. Ze richten zich op het leven voor de dood. Nabestaanden beslissen met hen in een huisvandeMens zelf hoe de afscheidsplechtigheid eruitziet. Zo zijn er plechtigheden met veel genodigden en andere zijn dan weer intiemer. Het zoeken van troost in een lied, een symbool, of misschien een filmpje? In sommige gevallen heeft de overleden persoon ook zelf iets uitgewerkt.

 

Lieve is zo’n consulent en werkt samen met de nabestaanden heel persoonlijke afscheidsplechtigheden uit: 

“Mensen komen bij ons op een zeer moeilijk moment in hun leven. Ik neem tijd voor hen en luister naar hun noden. We proberen samen het levensverhaal te construeren. Wie was deze persoon? Welke sporen heeft hij nagelaten? We blikken terug met anekdotes en levenswijsheden en zorgen voor een plechtigheid met een eerbetoon voor de overledene.”

 

 

Gezamenlijk herdenken

Op veel plaatsen organiseren de huizenvandeMens herdenkingen voor de nabestaanden van overledenen. Veel families komen zo jaarlijks weer samen om hun verdriet te delen met andere families. De gezamenlijke herdenkingen zijn open voor iedereen die op vrijzinnig humanistische wijze wil stilstaan bij een persoon die al lang gemist wordt. Er komen soms honderden mensen samen die hun afscheid met elkaar kunnen delen. Jean-Pierre is een vrijwilliger en spreker tijdens de plechtigheden:

“Afscheid nemen is een zeer belangrijk moment in het leven. Het is een overgangsmoment dat zoals bij andere overgangsmomenten, bijvoorbeeld een geboorte of een huwelijk, gepaard gaat met rituelen. Samen herdenken creëert een gevoel van verbondenheid. Als de mensen op een mooie manier afscheid kunnen nemen en herdenken, dan geeft dat een groot genoegen”.  

 

“Op een herdenkingsplechtigheid gaat het over de mens, de persoon die overleden is, en verder leeft in je gedachten”, Jocelyne, nabestaande

© Liesbet Delange

 

Voor informatie, inspiratie en ondersteuning bij afscheid en herdenking kan je terecht in een huisvandeMens.